Van vrijdag 19 tot woensdag 24 december vindt de derde editie van Music for Life plaats: een bewustmakings- en geldinzamelingsactie die dit jaar in het teken staat van het vluchtelingenprobleem, meer bepaald de miljoenen moeders die met hun kinderen op de vlucht zijn voor oorlog en geweld.
Volgende vrijdag gaat Music for Life van start. Overal in Vlaanderen worden ondertussen al acties gehouden of voorbereid ten voordele van moeders op de vlucht.

Ayco Duyster is als ambassadrice van Music For Life naar Oeganda gereisd om er de moeders in de vluchtelingenkampen te bezoeken. Ze heeft de problematiek aan den lijve ondervonden en heeft er gemerkt welke belangrijke rol het Rode Kruis speelt in de hulpverlening. Vandaag het verhaal van Bicenta.

Net buiten het grote vluchtelingenkamp van Pabbo ontmoet ik Bicentina. Bicentina is 45 en als gevolg van het conflict in Oeganda alleenstaande moeder van 5 kinderen. Ze was ooggetuige van de brutale moord op haar man door het Lord’s Resistance Army. Haar broer en haar oudste zoon werden ontvoerd. Ze heeft nooit meer iets van hen gehoord. Bicentina leeft in Layima, een transitkamp in de buurt. Zo’n transitkamp is kleiner, minder overbevolkt en er is meer plaats tussen de hutten zodat je iets meer ademruimte hebt. De transitkampen zijn een eerste stap naar een mogelijke terugkeer en re-integratie van de vluchtelingen.Bicentina is één van de vrouwen die steun krijgt van het Rode Kruis via een Cash For Work programma. Daarmee verwerft ze een inkomen dat haar op weg helpt naar meer zelfstandigheid. Onder begeleiding heeft ze samen met een paar andere vrouwen een stuk landbouwgrond vrijgemaakt om opnieuw te bewerken. Dagelijks komen ze hier wieden en werken. In ruil krijgen ze een kleine vergoeding. Met dat geld wordt het onderhoud van haar gezin vergemakkelijkt en worden de kansen groter dat ze net genoeg kan sparen om in de toekomst naar haar eigen streek terug te keren.

De vraag die ik nu het meeste krijg is: “Wat is je nu het meeste bijgebleven van je reis?” Dat wij de mogelijkheid hebben om miljoenen mensen de kans op een beter leven te geven. Ik heb zo veel prachtige kinderen gezien, sterke vrouwen, een mooi en gastvrij land, maar door de gevolgen van een smerige oorlog slagen ze er niet in om nog een écht gezinsleven te hebben. Als overleven een fulltime job is, dan is er niks anders. Geen tijd om te spelen, knuffelen, stimuleren, …Wij kunnen helpen door er voor te zorgen dat er rekening wordt gehouden met de noden van de vrouwen bij de planning en organisatie van de hulpverlening, dat vrouwen een inkomen krijgen om zelfstandiger te worden, dat vrouwen bescherming krijgen, psychologische en medische bijstand en dat gezinnen die uiteengerukt werden elkaar opnieuw kunnen vinden. Steun Music For Life van 19 tot en met 24 december!

Speciaal voor Music For Life 2008 maakte het onuitgegeven duo Tom Helsen en Geike Arnaert (ex-Hooverphonic) het themalied ‘Home’. De single is te koop en de opbrengst gaat integraal naar Music For Life.

Tal van andere acties zoals “bed on the run”, veilingen, busconcert ect… zijn gaande.
We hopen ook op uw steun!

Gisteren ben ik naar suikerrock geweest. Het was een zonnige warme dag, ideaal dus om te genieten van enkele goede artisten en bands. Het was een hele avond van top niveau en ik kan dus niets afkeuren van hetgeen ik gezien heb. Naar 1 band zijn we niet gaan zien en dat was Eddy Grand, daar kan ik dus niet over oordelen.

Isabelle A: Eerst dacht ik ‘wat staat iemand als Isabelle A tussen artisten zoals de Fixkes, Gorky, Milow… te doen?’ Ik begreep er niets van maar besloot haar toch een kans te geven want ik had namelijk gehoord dat grote namen zoals Monza, Tom Barman, Ann Pierlé ect… haar geholpen hadden om haar nummers te schrijven. Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was. Het was rock met een zeer alternatief kantje en dat kan ook niet min met namen zoals Tom Barman. Ook was de gitarist niemand minder dan Alex Callier van hooverphonic. Goed bezig, maar ze heeft nog een lange weg af te leggen voor haar reputatie kwijt te geraken.

Fixkes: Gewoon heel goed. Een prettig gestoorde bende met leuke lachwekkende teksten. Ze hebben allen heel goed gespeeld. Ook zijn de nummers origineel en wist alles me te boeien.

Gorki: Luc De Vos is gewoon een geval apart. Hij kwam op in zn bloot bovenlijf en haalde vanalle grappen uit. Ik had het zo goed niet verwacht. Ik dacht dat de zang heel wat minder zou geweest zijn. Er was niets wat ik negatief kon zeggen. We hebben er met zn allen echt van genoten! We zongen mee en lachten met zn grappen.

Bart Peeters: Pure ambiance! Multicultureel en een zere toffe band. Mijn complimenten naar de band toe want wat zij doen is helemaal niet simpel. Bart zelf was klets nat van het zweet, maar bleef maar rond springen. Zalige muziek die soms weet aan te grijpen en je soms tot lachen brengt. Hij komt uit voor duidelijke meningen en standpunten. Ook mijn complimenten aan Abdel de percussionist die op het einde bijna in trance ging.

Milow: Gewoon niveau! Die jongen komt daar gewoon simpel zijn ding doen. Hij zingt heel erg goed, hij speelt heel erg goed en had bovendien ook een ijzer sterke band aan zijn zijde staan. Zijn zangeres was steengoed! Ik hou enorm van zijn muziek. Ik word er heel rustig van en geniet gewoon van de jongen zijn stem. Hij doet gewoon zijn ding en ambiance is niet noodzakelijk, maar dat hoeft ook niet want hij weet met zijn uitstraling te overtuigen. Hij en zijn band staan er gewoon!

Eddy Grand: / Pas!

Deep Purple: Het was de 3e keer dat ik ze zag en opnieuw waren ze goed. Ik vond hun 2 vorige optredens net iets beter vooral in de trage solo en in de zang, maar altijd opnieuw bewijst Deep Purple zich dat zij bij de allergrootsten behoren. Ik heb er niet veel over te zeggen buiten dat het goed was.

We hadden geluk! We hebben geen regen gehad en geen onweer gehad… enkel een warme zon die op onze schouders brandde. Rond 2u s’nachts kwam ik thuis aan. gauw in bed want maandag is werkdag en zaterdag was ookal behoorlijk laat

Deze middag zijn we naar “prêt à danser” geweest. K., het meisje die met mijn werk geposeerd heeft is al heel lang bij showproject. Ze vertelde me dat de show wel demoeite is en dus gingen ik en Kevin gaan kijken. Ik moet zeggen dat ik ervan genoten heb. “Prêt à danser” was een leuke combinatie van dans, zang en acteertalent. Alle soorten zang en dans werden naar voor geschoven en wisten me zeker te charmeren. Niks amateuristisch in tegendeel de dansen waren prachtig gebracht. Tango, R&b, rock,… alles krijgt er een kans. Trouwens een dikke pluim voor de styling.

Gisteren was het repetitie in de studio van P.. We hebben ons enorm goed gehad. We speelden akoestische nummers oa ‘Standing in the weeds’ van the eagles, ‘tequila sunrise’ van the eagles, ‘Nine million bicycles’ van Katie Melua, ‘Storm’ van heather Nova en ‘Dust in the wind’ in de versie van de Scorpions. We stonden gisteren versteld van ons kunnen, een tochwel vrij moeilijk nummer zoals “standing in the weeds” lukte bijna van de 1e keer. We speelden met de koptelefoons waarin de instrumenten en zang heel erg mooi klinkten. Jammer genoeg was ik mijn fototoestel vergeten want het is wel demoeite om eens foto’s te trekken van al zijn materiaal en instrumenten. Zo speelde P. Tequila sunrise met de mandoline.

Het is een leuke tijd om naar stubru te luisteren. Peter ,Thomas en Siska zitten namelijk in het glazen huis voor het goede doel. Drinkbaar drinkwater, daarvoor doen ze het. Ik dacht ik maak even reclame, je kan altijd persoonlijk naat Leuven naar het glazen huis gaan en voor weinig of veel geld een plaatje kan aanvragen. Ook via hun site is een plaatje mogelijk. Leuk om te horen dat er nog mensen zijn die zoveel moeite doen voor het goede doel. Naast het goede doel is het ook gewoon aangenaam om te luisteren De mens, Iron maiden, Motorhead, Scorpions, Rammstein, Muse,… gonzen door de radio, ook vergeten nummers zoals ‘Teenage dirtdag’  komen nu weer tevoorschijn .

Het is een tijdje stil geweest rond de groep, dat heeft zo zijn redenen. Er is namelijk een grote verandering doorgevoerd, we hebben namelijk een andere drummer. Een jonge kerel van ongeveer mijn leeftijd van Iraanse afkomst. Vreemd bloed en een nieuwe frisse wind dus. Woensdag spelen we voor het eerst samen. Er is altijd al iets tussen gekomen, door mijn avondles en de verschilldende beroepen is het soms moeilijk te combineren. Maar het wil niet zeggen dat we de hele tijd stil gelegen hebben… neen zeker niet! We hebben in P. zijn studio een nummer van Anouk opgenomen die echtwel het luisteren waard is. P. Heeft alles mooi afgemixt en het resultaat mag er zeker zijn. Jammer genoeg kan/mag ik geen muziek online zetten door Sabamrechten, maar jullie mogen me altijd mailen als je het nummertje eens wilt horen. De website zal binnenkort offline gaan om een nieuwe te maken. Ik laat wel weten wanneer deze terug online gaat. Dit kan even duren door gebrek aan tijd, maar hij komt!

Na de paar Osamma Bin laden reclames op één is de Peter Van de Veire, presentator op Stubru, zoektocht begonnen. Hij zit namelijk ergens verstopt. Over heel België zijn mensen aan het zoeken en rondrijden. Uitteraard zijn wij hier thuis ook alle tips aan het verzamelen want er is 7500 euro te winnen. Wie Peter vindt wint ze. Er zijn al enkele niet voor de hand liggende tips gegeven die je op de site kan bekijken of herbeluisteren. Deze nacht had een man alle tips bij elkaar gelegd en hij kwam uit aan een boerderij in Aarszele. Alles hield steek. Hij moest van Peter Van de Veire, die tot een kot in de nacht op de radio is vanuit zijn hol, aanbellen bij de mensen (2uur s’nachts). Een man kwam opendoen die recht vanuit zijn bed kwam waarna hij onmiddelijk te horen kreeg dat hij live op de radio was… kom dat maar eens tegen. Peter zat daar niet dus de zoektoch gaat verder. Iemand is momenteel naar het Anne Frank huis aan het rijden want alle tips verwijzen naar die plaats. Onze radio staat een klein vollumetje hoger en we verzamelen ook alle tips voor mochten we op iets komen…

Wanneer zal zijn hol gevonden worden?

Gisterenavond weeral een super repetitie achter de rug. Ik kijk er echt naaruit om eens een optredentje te doen. We wachten nog om op te treden want we zijn bezig met een totaal nieuwe setlist. We moeten er nog enkele bijhebben om een volledige nieuwe set te hebben. Er komen repetitie per repetitie nummers bij. We hebben gisteren vooral nummers op punt gezet zoals oa what if god was one of us, die van de eerste keer bleek te lukken. Ik moet wel zeggen dat ik onlangs met mijn gitaar naar Mol gereist ben en ik een hele zondagdagmiddag gespeeld heb. Andere nummers die ver op punt staan zijn Michel van Anouk,  Chasing cars, Rocking in the free world. Nieuwe nummers die we bij doen zijn Mia van Gorki, Drive van REM en leave without a trace van Soul Asylum. Lithium van Nirvana staat ook op ons programma alleen moet er bij iedereen nog veel geoefend worden.

Wordt vervolgd…

Buiten al mijn verwachtingen hebben we er boenk opgespeeld. Ik kwam toe in de repetitieruimte en ik zag dat er een volledige andere opstelling was en dat we op een totaal andere plaats stonden. Ik dacht eerst dat we gingen opnemen, maar dat leek me geen goed idee na zolang stil gelegen te hebben. Idd we besloten onze set te spelen. Alles ging heel goed en bovendien kon ik mijn oren niet geloven want ik zong voor het eerst door een sure sm58 micro. Dat zijn enorme goede micro’s. Mijn stem klonk daar veel beter door dan door de Behringer micro’s. Na onze set herhaalden we onze nieuwe nummers zoals Rocking in the free world, Michel en girl van Anouk. We haalden ook een paar nummers uit de oude doos. Nummers die we al lang niet meer gespeeld hadden zoals oa the rose. Volgende repetitie beginnen we met een paar nieuwe nummers en daarna wordt er aan de demo gewerkt. De nieuwe nummertjes zijn whisky in the jar, what if god was one of us en Lithium van Nirvana. We zijn terug goed ven start gegaan, we zien het volledig zitten!

Vanavond is het terug zover. Het is terug repetitie met de groep. We hebben een hele tijd stil gelegen door vakanties ed. Nu gaan we er terug met volle moed tegen aan. Deze avond zullen we er ofwel knal op spelen of knal tegen spelen. Vaak als het erg lang geleden is dat we repeteerden hebben we toch een goede repetitie. Afwachten is de boodschap. In ieder geval, ik heb er zin in!