Aflevering 2: Evi geeft de designers een nieuwe opdracht: het ontwerpen van een indrukwekkende gala-outfit waarmee ze hun favoriete wereldster zien stralen op de meest exclusieve rode lopers.

De elf designers die de eerste uitdaging overleefd hebben, mogen eindelijk hun definitieve verblijfplaats ontdekken. Een mooi en comfortabel art deco herenhuis in modestad Antwerpen met een prachtig en professioneel uitgerust atelier. Het is welkom na die bijzonder korte nacht in de Vilvoordse kringloopwinkel Télévil. Maar veel tijd om bij te slapen is er niet, want Evi wacht de Designers op in een stoffenwinkel in het Brusselse…

Daar vertelt ze hen welke creatie de jury deze week van hen wil zien: een indrukwekkende gala-outfit waarmee ze hun favoriete wereldster zien stralen op de meest exclusieve rode lopers.

De designers krijgen een budget van 300 euro en een halfuur de tijd om stoffen uit te kiezen. Vooral Gianni heeft het moeilijk met die tijdsdruk, maar verder blijft iedereen kalm en netjes binnen het budget. Ook het vinden van wereldsterren die de muzes zullen zijn voor de nieuwe creaties, loopt vlot. Dit zijn de combinaties: Lindsey & de Belgische actrice Lyne Renée, Elles & Renée Zellweger, Freya & Kylie Minogue, Glenn & Sarah Jessica Parker, Marco Stefano & Gwen Stefani, Basten & Lady Gaga, Jasmin & Audrey Hepburn, Gianni & Annie Lennox, Dirk & Rihanna, Amanda & Angelina Jolie en tot slot Tylaine & Gwyneth Paltrow .

Gedurende 48 uur geven de designers het beste van zichzelf om een prachtige jurk te maken. Glenn, Lindsey en alweer Gianni blijven echter lang twijfelen over de juiste snit.

Basten en Lindsey krijgen van coach Erik bovendien opnieuw commentaar te slikken over hun ontwerp. Vallen ze door de mand? Of krijgen ze net op tijd een geniale inval? De jury wacht een moeilijke beslissing. Christope Coppens, Veerle Windels en Ann Claes krijgen vandaag de steun van ontwerper Stijn Helsen.

Aflevering 1: Boordevol inspiratie maar ook met tonnen energie worden de 12 designers in de Vilvoordse kringloopwinkel Télévil door Evi Hanssen opgewacht voor hun allereerste opdracht.

Aan de slag met recyclagemateriaal

Ze krijgen al snel te horen dat ze tussen de zakken onverkoopbare en onbruikbare kleding naarstig op zoek moeten gaan naar stukken kleding, stoffen en accessoires waarmee zij elk een silhouet moeten ontwerpen.

Hiermee moeten ze de jury – ontwerper Christophe Coppens, Chief Buying Officer van JBC Ann Claes, mode-journaliste Veerle Windels en gastjurylid Walter Van Beirendonck – overtuigen. De designers moeten hen met deze creatie duidelijk maken wat hun visie op mode is.

Alles met de hand naaien

In het geïmproviseerde atelier van de kringloopwinkel probeert coach Erik Verdonck hen bij te staan met de nodige tips, maar eveneens met enkele kristische opmerkingen waarmee hij hoopt hun creativiteit nog wat aan te zwengelen. De designers ontdekken dat er geen naaimachines voorhanden zijn en dat hun ontwerp dus met de hand genaaid zal moeten worden. Sommigen geven grif toe dat ze nog nooit zonder een naaimachine gewerkt hebben. Anderen schrikt het handwerk totaal niet af, zelfs al moeten ze er hun nachtrust voor laten.

De klok tikt genadeloos verder. De volgende dag moet elk model de creatie van zijn of haar designer dragen en voor de jury defileren. De jury mag aan één ontwerper immuniteit schenken voor de volgende opdracht, maar moet tevens één ontwerper al meteen huiswaarts sturen. Voor de designers breken spannende momenten aan want dit is de eerste keer dat een professionele jury hun ontwerpen grondig onder de loep zal nemen en zich zal uitspreken over het potentieel ervan…

Ga zeker eens kijken op mijn website: www.lindseynechelput.be

Je kan er mijn creaties vinden, alle nieuwtjes en allerhande informatie. Voor meer info kan je mailen naar lindsey@ts-graphics.be

Vanaf nu mag het dus officiëel gezegd worden. Ik heb dus deelgenomen aan de Designers 2009. Ik ben geselecteerd geweest uit honderden kandidaten, opzich al een mooie prestatie. 12 getalenteerde designers nemen het op tegen elkaar en gaan de uitdaging aan. Er wordt tot het uitereste gegaan… De opnames zijn inmiddels achter de rug. Het programma gaat van start dinsdag 8 december. Zeker kijken! Hoe zal ik het er vanaf brengen??? 

Omdat ik laureate was kreeg ik plots telefoon om deel te nemen aan het programma “de designers” op VTM. Ik weigerde eerst, maar na een aantal telefoontjes en na vele vragen ging ik toch naar de eerste preselectie van “de designers”. Vorige dinsdag was het zo ver. Ik kwam aan in  Fremantle Media Belgium. Er werd een foto van mij gemaakt en ik kreeg een blanco blad papier en potlood in mijn handen gestopt. Ik moest vlug een schets maken. Na een tijd wachten was het mijn beurt. Ik kwam voor 3 leuke dames te zitten en had de eer mijzelf voor te stellen en mijn portfolio te tonen. Ze leken mij heel erg enthousiast en het sfeertje zat zeker goed. Er werden mij vele vragen gesteld zowel persoonlijk, sociaal als over mijn werk. Met een heel goed gevoel vertrok ik terug. Uiteindelijk ben ik heel blij dat ik de preselectie heb meegedaan want dankzij dit heb ik de kans om een boel professionele  mensen te leren kennen. Eind augustus weet ik of ik door ga naar de volgende ronde of niet. Door of niet dit was zeker een leuke ervaring!

Het is tijd om eens grote kuis te houden. Ik heb deze blog intussen enkele jaren en vond dat deze eens aan een metamorfose toe was. Omdat er dit jaar heel veel veranderd is, heb ik heel erg weinig tijd gehad om nog veel te schrijven op mijn blog. Ik heb een heel erg drukke job waarbij ik regelmatig in het buitenland zit. Binnen x-aantal tijd heb ik mijn diploma styliste-modeontwerpster in handen. Voor de mensen die het nog niet moesten weten, ik run samen met mijn papa een design en styling bureau in de mode. Buiten mijn grafisch werk beginnen nu stilletjes aan ook de opdrachten als styliste binnen te rollen, daardoor ben ik vaak tot heel laat bezig. Door gebrek aan tijd halveer ik mijn blog en heb ik besloten enkel nog blogposten te plaatsen met betrekking op mijn 3 grote passies nl: mode, reizen en cultuur. Geen praatjes meer over wat we in het weekend gedaan hebben, waar we zijn uit geweest of wat we gegeten hebben… uiteindelijk geven deze zaken geen meerwaarde. Mode, cultuur en reizen zal misschien niet iedereen boeien maar toch zeker een specifieke niche. Eventjes speelde ik met de gedachte de blog volledig te sluiten, maar er zijn toch een groot aantal mensen die mijn blog volgen en bovendien heeft deze blog tochwel al tot enkele concrete onverwachte dingen gezorgd. Mijn doel voor ogen is dus de blog mooi te onderhouden en trachten iets mee te geven van mijn passies.

Woensdag ging ik samen met een vriendin naar Parijs waar we afgesproken hadden met 2 jongens van Parijs zelf. Ik kende hen via het werk, ze zouden ons de leukste plekjes van Parijs laten zien en samen met ons de designerwijken doen. Ik wilde al langer nog eens naar Parijs, echt specifiek om inspiratie op te doen voor mijn collectie en eens de peperdure winkels te doen. Ik was al om 3u45 uit de veren want ik had een Thalys te halen en om die te halen moest ik op tijd in Brussel-Zuid zijn. Ik en I. keken er enorm naar uit en van vermoeidheid was weinig te merken. Om 6u43 vertrok onze Thalys naar Paris-Nord. Eens in Paris-Nord stonden de 2 jongens ons al op te wachten. Het was nog te vroeg om de shops te doen want het was slechts iets na 8. Op een terrasje aan Centre Pompidou dronken en aten we iets. Het weer was stralend en ik liep er heel erg vrolijk bij. Parijs is pure poëzie voor mij, pure nostalgie en pure passie. Een stad met zoveel charisma, charme en persoonlijkheid, daar kan je geen negatieve ingesteldheid bij hebben. Mijn opgewektheid maakte de sfeer tussen ons 4 super goed. We deden peperdure winkels waarvan de impressionantste toch wel Jean-Paul Gaultier, Dior, Louis Vuitton en Chanel waren. De portiers openden de deuren voor ons en eerst wat onwennig maar heel zelfverzekerd gingen we de winkels binnen. Wat me trouwens opviel is dat niemand uit de hoogte deed en iedereen vooral heel vriendelijk was. Naast de gekenden en groten der aarde zagen we ook de nieuwe generatie, de toekomst. De jongens wilden ons heel graag van de typische Franse koekjes laten proeven. Deze met chocolade omringde koekjes waren overheerlijk! Chocolade… mijn grote liefde die ik nooit wil verliezen. Een smaak zo puur en helder… dat is chocolade. Het smelt op je tong en laat de meest doordringende smaak na die je nooit van je leven meer kan vergeten. Na de koekjes wandelden we verder en we namen in the middle of the street een foto met op de achtergrond de Arc de Triomf.Een mooi moment. Jammer dat foto’s geen geluid kunnen weergeven. Geluid is toch wel een deel van een bepaald moment. We aten iets op een leuk terrasje. Na ons eten was het niet zo simpel om terug onze moed bij elkaar te rapen en verder te stappen. Onze benen en voeten werden oververmoeid. We zagen enkele vintage winkels en doorkruisten straatjes die vrij alternatief waren. De sfeer bleef er goed in zitten en zeker omdat we wisten dat de jongens ons met de overschot van de tijd gingen entertainen met een leuke wandeling richting Sacré Coeur en Montmartre. Geen Parijs zonder Montmartre voor mij. Deze plek weet me telkens opnieuw te inspireren, te boeien en te verbazen. Het zicht is er ook adembenemend. We rustten even uit op een van de vele trappen en genoten daar van een mengelmoes van geluid veroorzaakt door straatmuzikanten. Het ademde sfeer uit en ik werd neerslachtig als ik zag dat we bijna moesten doorgaan voor onze Thalys. Geen Parijs zonder Crème Anglaise vertelde één van de jongens. Ze besloten met ons de rest van de tijd nog door te brengen aan het station op een terrasje. Zonder dat we iets hadden gevraagd kwam er een mega stuk taart voor onze neus te staan. Weeral is de chocolade het dominante van heel het bord. Het was overheerlijk en ik wilde graag de smaak voor altijd met mij meedragen. We zijn heel erg moe en onze Thalys had vertraging. De jongens namen van ons afscheid aan onze Thalys. Deze mooie exclusieve dag was niet zo bijzonder geweest zonder hun warme ontvangst. Parijs is iets wat je moet beleven en het liefst samen. Iedere keer opnieuw laat Parijs een diepe indruk op me na. Ik wil snel terug want er valt nog zoveel te ontdekken…

Een tijdje geleden werd er gezocht naar een reis die perfect bij ons paste. Vooral Costa Rica, Honduras, Suriname, Mexico, Ghana en Gambia kwamen in aanmerking. Na Marokko en Jordanië hadden we gezegd dat we zeker eens een niet-moslimland zouden nemen omdat er ook nog andere interessante religies en gebieden zijn op onze aardbol. Om de één of de andere reden zijn we dan toch weer in de Maghreb en Midden-Oosten gebieden geraakt. In een boek zagen we Oman staan en dan valt alles terug in het water. De hotels, landschappen, cultuur… werkelijk alles. Onze aantrekkingskracht naar deze cultuur is veel groter hebben we gemerkt dan naar eender welke andere cultuur. Het is de bevolking, de levenswijze, de voor vele mensen ontoegangkelijkheid die ons aantrekt. We hebben tweemaal een ongelooflijke reiservaring gehad en dat deed ons om verschillende redenen terug de beslissing nemen om deze gebieden nogmaals te ontdekken, herontdekken, opnieuw te beleven en te beleven. We gaan naar Tunesië. Ik heb van heel vroeger al een band met Tunesië, al weet ik niet waarom. Tunesië is terug een ander land van de Maghreb dat heel verschillend is van Marokko en Jordanië. Islam en cultuur in zijn verschillende vormen bekijken. Waar liggen de verschillen en vergelijkingen maken. Wat acht men belangrijker in dit land? Een land… onbekend gebied dat we gaan verkennen en ontdekken. We maken een grote rondreis zodanig dat we kunnen de verschillen zien tussen noord en zuid. We gaan letterlijk op de grens van Algerije staan. Algerije…. een gebied dat misschien nooit toegankelijk zal zijn voor wij Westerlingen. Tamerza, Chebika en Midès liggen er. Het zijn oasen in de woestijn. Chebika is  één van de drie bekendste bergoasen in Tunesië. Daarnaast gaan we via Chott el Jerid, een droog zoutmeer  dat alle kleuren reflecteert en bekend is voor zijn fata morgana’s en luchtspiegelingen, ook naar het adembenemende Tozeur. We bezoeken onder andere ook Douz de poort van de Sahara waar we een lange tocht per dromedaris zullen maken.  Kairouan ligt ook op onze route. Kairouan is één van de heilige steden van de Islam samen met Mekka, Medina en Jerusalem. Tot enkele jaren geleden was het verboden voor niet-Moslims. In deze heilige stad zou de gouden beker gevonden zijn die verloren bleek te zijn uit Mekka. We bezoeken ook Carthago, Sousse en de hoofdstad Tunis. Sousse, de hoofdstad van de Sahel en één van de grootste steden van Tunesië. Carthago met zijn verweerde ruïnes uit de Oudheid en Tunis de hoofdstad waar vele geheimen schuilgaan. We doen ook nog enkele kleinere plaatsjes en we rusten na de rondreis uit in Hammamet vanwaar we gemakkelijk plaatsjes kunnen gaan bezichtigen. Uiteraard pen ik een uitgebreid reisverslag neer dat onze ervaringen, tegenslagen, meevallers, indrukken, gevoelens weergeeft. Andere reisverslagen zijn te lezen op http://lindseynechelput.110mb.com/

Mochten er mensen zijn die deze plekken ooit bezocht hebben of handige tips hebben, laat ze dan gerust komen.

Tamerza

Tozeur

Kairouan

Tunis

Douz