Dressed to kill(t) 2009

Dressed to kill(t) was op z’n minst weer een succes te noemen. Dat zo een catwalk veel werk en kopzorgen met zich meebrengt, dat weet iedereen, maar ik wil toch ook eventjes benadrukken dat de sfeer achter de schermen toch wel heel leuk is. De stress voor de catwalk, lopen en racen tegen de tijd om het haar, make up en styling goed te krijgen en euforie na de catwalk, de mannequins en ontwerpers die elkaar proficiat wensen en eventjes alles kritisch maar tevreden op een rijtje zetten. Een woordje meer over dressed to kill(t) zelf, de show en ons design:

Dressed to kill(t) is een Schotse organisatie die een modeshow organiseert, het is verplicht rond een tartan ruit te werken. Je kan het hele gebeuren op 2 manieren opvatten, ofwel werk je typisch Schots met de echte Schotse elementen ofwel ga je de tartan ruit helemaal uit z’n context gaan trekken. Uit zijn context trekken… dat is wat wij deden. Ik en Leen d’Hondt sloegen onze creativiteit en inspiratie bij elkaar en kwamen uit op een frivool pastelroze jurkje dat de naam “Happy days” draagt. Happy days is geïnspireerd op de 50’s drive in. We zochten samen naar vernieuwende elementen en één van die elementen was het combineren van 2 totaal verschillende soorten stof. We gingen voor elegantie en eenvoud. Ons model Jannah zou het jurkje de perfecte drive geven die het zou moeten hebben. Zij had het elegante en frivole in haar en dat was nu net wat we zochten. Ons eerste idee op rolschaatsjes kon jammer genoeg niet doorgaan omdat het risico te groot was dat de rolschaatsjes zouden blijven steken bij de toch wel oneffen catwalk. Geen nood we gaven haar een plateautje met een zelfgemaakte milkshake beker in de hand. Bij de apotheose zou ze ons LP-bagje dragen, een klein tasje waarin 2 LP singles zitten. De nummer keuze viel op Richie Valens “come on let’s go” dat toch wel een mijlpaal is in de muziekgeschiedenis. 

De show ging van start, er was een intro waarin alle ontwerpen onmiddellijk te zien waren, daarna kwamen de ontwerpen per 2 op op een eigen nummerkeuze. Er zaten enkele hele sterke creatieve werkjes tussen. Jammer dat de man die de ontwerpers moest afroepen de foute namen afriep, maar zoals altijd gaat er wel iets mis… Ik denk terug aan mijn eindefilé van vorig jaar waarin de generale repetitie bar slecht was en een model veel te laat kwam opdagen. Ik denk terug aan mode met maten waarin een mannequin haar op enkele minuten helemaal moest omkleden en ik in de rapte een rits kapot trok. Haha dat is de charme van het vak. Er was veel volk en ik kon zien dat de mensen geboeid keken. Mijn harde kern was er natuurlijk ook, mijn ouders, mijn vriendje Kevin en zijn ouders waren aanwezig. Ook een goede vriendin volgde de show en ook bij haar viel het in goede aarde. Het zou een lange dag worden want ik zou diezelfde avond samen met Kevin en 2 super leuke meisjes van Syntra naar LOVELIFE gaan. De dag was veeeeel te lang en veel te vermoeiend, maar het was super leuk. Ik blik weeral heel positief terug op de mooie ervaring. Hieronder vind je enkele foto’s van de show en natuurlijk ons eigen ontwerpje. Alle foto’s kunnen binnenkort onder de knop defilé’s bezichtigd worden. Ik geef een seintje als ze online staan. 

Ons ontwerpje: HAPPY DAYS door Leen d’Hondt en Lindsey Nechelput

 

 

LOVELIFE: