Reportage opent nogmaals onze ogen!

De laatste aflevering van Ladies first ging over het Israëlisch-Palestijns conflict. Ik ga en wil hier geen mening over uitspreken. Tenslotte weet ik en de meeste mensen niet wat er zich juit afspeelt langs de ene kant van de muur en de andere kant van de muur.Ladies first ging naar Gaza en ik weet 1 ding, dat het mensonwaardig is wat daar gebeurd. Zonder enige partij te kiezen wil ik er toch een blogpost aan hangen. De aflevering was misschien pro-Palestijns en ja ze moesten misschien ook de Israëlische kant hebben laten zien want tenslotte is het een mes die langs 2 kanten snijt, maar toch was deze reportage heel erg aangrijpend en hoop ik dat er heel veel mensen gekeken hebben alleen al om te zien hoe de situatie daar is. Het komt bijna dag dagelijks in het nieuws, maar wie staat er nog bij stil dat de situatie steeds erger en erger wordt?

De korte inhoud van het één programma “Ladies first”:

Evelyn leeft al vijf jaar in de Palestijnse gebieden, als ‘liaison officer’ voor Oxfam. Evelyn neemt ons onder meer mee naar de Gazastrook, de grootste openluchtgevangenis ter wereld.

We zien hoe de Palestijnen bij de grensovergangen worden behandeld. Ook Annemie en de cameraploeg moeten uren wachten, tot ze in het pikdonker worden doorgelaten naar het totaal verwoeste gebied dat Gaza intussen geworden is.

Ook de toevoer van stookolie, electriciteit, voedsel, medicijnen, en het GSM-verkeer worden volledig door de Israeli gecontroleerd.

We zien wat dat aanricht binnen families, die vaak gescheiden worden door de Muur. Het is een sereen maar aangrijpend verhaal, zonder de bekende clichés. We zien gewone, warme families waarvan de leden elkaar hartstochtelijk missen. Die normaliteit maakt de situatie nog beklemmender.

Annemie ontmoet de moeder van een zelfmoordterrorist en keert met een vrouw terug naar het geboortedorp waaruit ze werd verdreven.

Een Palestijns verhaal met een waaier van emoties.

Wil je ook reageren of je mening uitten dan kan dat op http://ladiesfirst.een.be/2008/03/13/palestijnse-gebieden/

“Waarom handelt de mens, die zich toch zogezegd onderscheidt van dieren, doorheen de hele geschiedenis zo beestachtig?”

Blogbeque

Even reclame maken voor ntone zijn blogbeque. Bloggers die vrij zijn op 11 mei zeker afzakken naar Asse!

ntone schreef:

Zondag 11 mei hou ik nen BBQ bij mij, maar gene gewone! Neen neen, nen BLOGbeque! Dit wil zeggen, mensen die bloggen, en zin hebben om gezellig samen met andere bloggers te komen BBQen bij mij, zijn welkom.

Iedereen is welkom vanaf 17u, en je gaat terug weg wanneer je wil.
De ongeveer-locatie is te Asse, 30 minuutjes van Gent, en evenver van Leuven. Voor zij die willen komen, zet een comment, en ik stuur je de exacte gegevens door.

Het concept is simpel : Breng je eigen vlees mee, en drink je graag iets speciaal, breng dat dan ook mee!

vwala! U weze uitgenodigd.

MANNEQUINS GEZOCHT VOOR DEFILE.

Syntra Aalst afdeling modeontwerp zoekt mannequins. Op onderstaande affiche vind je de nodige info. interesse? mail dan naar hilde@bdkcompany.be

FOTO’S M’AS TU VU?

AAN DE MENSEN VAN SYNTRA. MIJN FOTO’S KAN JE VINDEN ONDER DE KNOP “DEFILE” EN DAN KLIKKEN OP “M’AS TU VU?” JE KAN ZE GEWOON DOWNLOADEN. ALS IEMAND ANDERS NOG FOTO’S HEEFT GETROKKEN LAAT GERUST WETEN WANT NATUURLIJK HEB IK DE MEESTE FOTO’S GETROKKEN VAN DE MENSEN DIE HET MEESTE IN MIJN OMGEVING WAREN. OOK OP DE TRAP MOEST HET SNEL GAAN…

Defilé Bellevue “Kunst die mag gezien worden”.

Op 25 april reed ik met mijn model naar Brussel centrum. Het was zover, het defilé naderde. Het ging door in het Belvue museum tegen het koninklijk paleis. Het museum zag er fantastisch mooi uit. We kregen een aparte ruimte voor onze modellen te kleden, te kappen en te schminken. Broodjes en drank waren voorzien. De organistatie liet veel te wensen over. Het defilé ging door op 3 verschillende verdiepingen en eindigde beneden in het atrium. Door miscommunicatie was al het volk in het atrium en was er bijna niemand boven. De mooiste choreografie zat op de verschillende verdiepingen. Er was een aankondiging helemaal op het einde en de live band viel veel te laat in met de muziek. De silhouetten en de modellen zagen er prachtig uit. Echte topklasse, maar de organisatie verknoeide het voor ons. Al dat werk en de voorbereidingen voor niets, maar het was wel een goede oefening om ons model klaar te krijgen in een bepaalde tijd.

De organisatie had echt goud in hun handen, het zijn werken gebaseerd op een kunstenaar en kunststroming zelfs dat hebben ze niet vermeld. Volgende keer beter en aan de mensen van Syntra zal het zeker niet gelegen hebben. Op naar ons einddefilé die nadert.

Het leverde wel een aantal mooie beelden op. Je krijgt hier een overzicht van een paar werken.

Gustav Klimt/ Dali

Van Gogh / Degas

Miro

Toulouse Lautrec

Hundertwasser

Blauwe Moskee

Enkele sfeer beelden bij het klaarstomen van de modellen:

Mijn ontwerp:

BINNENKORT ZIJN ALLE FOTO’S OP MIJN BLOG TE BEKIJKEN DIT IS SLECHTS EEN SELECTIE.

Het prachtige bewijs dat mensen, los van geloof en cultuur, ‘mens’ kunnen zijn voor elkaar…

LADIES FIRST (één)

Mali is een land waarvan ik weinig of niets weet, ik heb er een veel duidelijkere kijk op. Ik bewonder de mensen daar die in heel erg zware toestanden moeten overleven. We zouden veel meer moeten stil staan bij de kleine dingen in het leven die hier doodnormaal zijn zoals water en medische zorgen. Weeral 2 vrouwen waarvoor ik heel veel respect toon! Er is nog hoop in de wereld…

Na de ontvoering in de woestijn waren ze ten dode opgeschreven, maar hulp kwam uit de meest onverwachte hoek. Lees de korte inhoud over het programma:

In 2001 maken Monique (47) en Paula (53) een tocht door de woestijn van Mali, met als einddoel de mythische stad Timboektoe. De route ernaartoe is één grote zandpiste doorheen de woestijn, berucht als overval- en ontvoeringsroute. Maar Monique en Paula maken zich weinig zorgen.

Aanvankelijk verloopt de tocht gezellig en vlot, maar op enkele uren rijden van Timboektoe loopt het helemaal mis. In het midden van de woestijn worden de vrouwen gewelddadig overvallen en met de dood bedreigd. Dankzij hun koelbloedig gedrag worden ze niet neergeschoten, maar wel urenlang de woestijn ingereden. Ze zien hun ontvoerders wegrijden met hun wagen en al hun bezittingen.

Dan begint hun overlevingstocht. Overdag zijn de hitte en de dorst moordend. ’s Nachts rillen ze van de kou en ze beseffen ze dat hun einde nadert. Op het moment dat Paula totaal uitgeput in elkaar zakt, redt een nomade hun leven: hij dient de eerste zorgen toe, en zorgt dat ze uiteindelijk in Timboektoe geraken.

Samen met Monique en Paula trekt Annemie opnieuw naar Mali, op zoek naar de nomade Mohammed, die het leven van de twee vriendinnen heeft gered. Na hun hachelijke avontuur hebben Monique en Paula hem beloofd op een dag terug te komen, met voldoende geld om een waterput te bouwen voor zijn uitgebreide nomadenfamilie. Zoals de Mohammed hen van de uitdroging heeft gered, zo willen zij hem en zijn familie op hun beurt water geven. Het wordt een moeilijke zoektocht door de woestijn. Want hoe vind je in godsnaam in de uitgestrekte woestijn van Mali een rondtrekkende nomade met de naam Mohammed?

Tot een onwaarschijnlijke samenloop van omstandigheden de ploeg toch bij Mohammed brengt. Het wordt een zeer emotioneel en ontroerend weerzien met Mohammed, en met zijn familie. In hun bijzijn starten Monique en Paula de graafwerken voor de beloofde waterput.

Wilt u steunen, ga dan surf dan naar http://users.skynet.be/fb204281/

Met respect voor natuur en dier, Park Paradisio

Paradisio is de ideale bestemming om een boeiende dag te beleven in contact met de natuur en wilde dieren. Paradisio biedt een festival van emoties voor jong en oud, met verrassende ontmoetingen en bevoorrechte momenten met onze dieren. Wandel doorheen de Oasis, een immense subtropische serre waar exotische vogels in alle vrijheid rondfladderen. Kom aan boord van de Nautilus, het onderzeese aquarium van kapitein Nemo en ontdek de geheimen van de oceanen. Laat de grappige doodshoofdaapjes van Madidi Eiland op uw schouder springen en wandel doorheen Nosy Komba waar de sympathieke lemuren in volle vrijheid leven. Aanschouw het watersteekspel van de zeeleeuwen en pinguïns in Algoa Bay. Bezoek de spectaculaire interactieve tentoonstelling S.O.S. Biodiversity en ontmoet onze giraffen, nijlpaarden, zebra’s, gibbons … Beleef een onvergetelijk moment vol emotie tijdens de spectaculaire roofvogeldemonstratie en ontdek het avontuur op 300 meter lange loopbruggen tussen de bomen. Bewonder het mysterie van de koningin der bloemen in de rozentuinen van Paradisio, waan u in het warme zuiden van Spanje in de Andalusische Tuin of onderneem een reis doorheen een fabelachtig Chinees landschap…

Het gebeurt niet vaak, maar ik ben het helemaal eens met bovenstaande informatie die op de website van Park Paradisio te lezen is. We waren uitgenodigd op voor communiefeest en dat was in park Paradisio te doen. Heel origineel en een volledig feest in functie van het kind, zo hoort het te zijn. We vertrokken rond 9u en reden door het prachtige Wallonië. We reden door prachtige landelijke gebieden waar zelfs geen straatverlichting te zien was. De zon schijnt, voor het eerst is het een prachtige dag. Omstreeks 10u kregen we eerst een ontbijt en daarna begon een lange dag begeleid door een gids. We liepen door gigantische domeinen waar de dieren vrij zijn om rond te lopen. de dieren zijn prachtig verzorgd en hebben heel veel ruimte in tegenstellig tot vele andere dierenparken. Apen en andere diertjes lopen vrij rond door elkaar. Het is een park met respect voor het dier, natuur en cultuur. Zo zijn de Chineese tuinen vb ingericht met echte stukken vanuit China. De gids was een fijn man en legde alles zeer goed uit. Het middageten was niet zo goed, maar door de omgeving en leuke activiteiten was die snel vergeten. We bezochten een kasteel waar allerlei soorten vissen zaten. De vissen hadden zeer veel ruimte en we leerden veel bij over vissen. Bovendien zijn ze een heel stuk aan het bij zetten die Indonesisch getint zal zijn. Het was een zeer geslaagde dag. Park Paradisio is voor iedereen een aanrader en een leuk idee om er een communiefeest te laten doorgaan.

Praag here we come!

Ja ik weet het, ik en Kevin zouden normaal in spetember naar Budapest gaan, maar dat is een beetje anders gelopen. Toen we in de boek van Thomas Cook aan het neuzen waren zagen we super romantische hotelletjes en een hoop activiteiten goedkoper dan Budapest. We zijn beginnen opzoeken en vergelijken. Algauw waren we alle 2 verkocht aan het prachtige Praag. We vertrekken maandag 18 augustus en komen terug donderdag 21 augustus. Ons hotelletje is gelegen tussen vele restaurantjes en leuke bars, het hotelletje is klein en super romantisch gelegen in een schilderachtig straatje. Ik begin al weg te dromen… Op dinsdag staat er een boottochtje op het menu en natuurlijk gaan we vele interessante plekjes gaan bezichtigen die u dan allemaal tezien krijgt op mijn Flikr pagina en natuurlijk zal je het volledige reisverslagje kunnen lezen op “mijn reisverslagenpagina”.

Enkele plaatsen die zeker op het programma staan zijn deze:

M’AS-TU VU?’ DEFILE 25 APRIL.

Een ruwe schets over M’AS-TU VU?’

01/03/2008 au 25/04/08

In samenwerking met AmuseeVous zet het BELvue museum jonge Belgische kunstenaars in de kijker met een tijdelijke tentoonstelling. Gedurende twee maanden krijgen tien jonge Belgische beeldende kunstenaars de kans hun werk te tonen aan een ruim publiek. In hun werk treden ze in dialoog met één of meerdere aspecten van het BELvue museum: haar locatie, haar collectie, de Belgische (kunst)geschiedenis, typisch Belgische situaties,… Sommigen benadrukken hierin de individuele verhalen van iedere Belg, anderen gaan in dialoog met de collectieve symbolen van ons land.
De tentoonstelling sluit feestelijk haar deuren met Soirée sur l’ herbe op vrijdag 25 april 2008. Op deze avond zal het BELvue museum volledig bezet worden door jonge Brusselse kunstenaars: een eigenzinnig programma vol film, dans, muziek, performances en theater.

De jongens en meisjes van Syntra Aalst zorgen dus ook voor entertainment. Op de slotdag is er dus een defilé voorzien van Syntra. Onze werken “geïnspireerd op een kunstenaar/kunstwerk” zullen extravagant en alternatief naar voren worden geschoven. Het geheel zal speciaal en exclusief zijn. Het is geen gewone catwalk waarop onze modellen zullen lopen. Het is met een gigantische draaitrap waarop de modellen zullen afdalen naar beneden. kunstzinnige mensen… ZEKER KOMEN KIJKEN!

Belvue museum
Paleizenplein 7
1000 Brussel

Om 21u (dit onder voorbehoud, het definitieve uur zal hier zeker nog aangepast worden)

http://www.musbellevue.be/

God zij dank, niet alle heiligen zijn dood! (Ladies first)

Maandagavond op één is het “Ladies first”. Deze week ging het over Nepal. Heel erg aangrijpend. Ik hoop dat er veel mensen kijken en hoop dat dan de oppervlakkigheid van de mensen een beetje minder zal worden want dit is dus zware kost. Het zou verplichte kost moeten zijn op school want wie in godsnaam is zich nog bewust van de zware ellende in andere gebieden? Ach als wij het maar goed hebben denken we dan… Kom tot inzicht, het zou u niet misstaan! Wat voor ons geheel normaal is, is ginder een mirakel!

Veertien jaar al trekt de Nederlandse oogarts Margreet wekenlang te voet door het meest afgelegen gebied van Nepal: het Karnali-gebergte in het westen van het land. In dit wondermooie, maar totaal afgesloten gebied, komen geen toeristen, geen blanken, geen bergbeklimmers.

Margreet is gepassioneerd door bergbeklimmen en stappen, en ze trekt van het ene ‘oogkamp’ naar het andere. Van heinde en verre ondernemen blinden en mensen met ernstige oogproblemen dagenlange tochten in de hoop door Margreet geholpen te worden. In de meest primitieve omstandigheden voert Margreet oogoperaties uit. Door de mirakels die Margreet in deze streek verricht - blinden kunnen weer zien! - krijgt zij in de streek een haast goddelijke status. De “Mother of the Karnali” is haar eretitel.

Tot in 2002 het verarmde Karnali-gebied het bolwerk wordt van de maoïsten. Gefrustreerde en gewapende jongeren vormen in dit gebied een harde kern. Margreets werk wordt hoe langer hoe moeilijker. Haar leven wordt bedreigd, en Margreet ziet zich gedwongen haar tochten stop te zetten
In 2007 wil Margreet nog één keer naar het Karnali-gebied om met eigen ogen te zien hoe een Nepalees oogteam - dat zij zelf heeft opgeleid - haar werk heeft overgenomen.

Annemie gaat met Margreet mee, dagenlang te voet door het gebergte, in het gezelschap van een lange rij dragers. Hoog in de bergen stromen honderden mensen met oogproblemen toe, hopend op genezing. Elke dag opnieuw gebeurt het aangrijpende mirakel. Voor, tijdens en na de operatie volgen we enkele mensen die al jarenlang blind zijn, en plots weer kunnen zien.

Ladies first, maandag om 20.40

Wie via Margreet een handje wil helpen voor de volgende oogkampen, kan dat met een storting op rekeningnummer 737-0181473-29 met vermelding “oogkamp Nepal - Ladies First”. Eén volledig oogkamp kan gefinancieerd worden met 3.000 euro.