WINNARES FASHION SHOW 2009 (Syntra Midden-Vlaanderen)

Gisteren was het zo ver! Op 20 juni vond de fashion show van Syntra plaats. Ik toonde er mijn collectie “The years between the wars”. De collectie is geïnspireerd op de jaren 20-30 en toont een groot contrast tussen prêt à porter en avondkleding. De prêt à porter met als inspiratiebron de depressie, boeren en kinderen en de avondkleding met als inspiratie de maffia, filmiconen en maatpakken. De collectie heeft me bloed, zweet en tranen gekost aangezien ik alles zelf gedaan heb. Van ontwerpen tot patronen, tot stikken, tot afwerking… Dat was geen lachertje zeker als je in mind houdt dat ik aan het begin van het jaar niet eens kon stikken, ik niets af wist van patronen en ik in het duister taste qua stoffenkennis. Ik heb heel veel aan zelfstudie gedaan en heb al mijn vrije tijd opgeofferd aan mijn patronen en leren stikken. Blijkbaar is mijn moeite niet voor niets geweest want ik ben verkozen tot laureaat van het jaar. 

Om 13u ging ik mijn tentoonstelling opzetten met 2 levensgrote posters en een corner die volledig de jaren 30 uitademde. Deze had behoorlijk wat succes en dat bleek niet alleen uit de reacties maar ook aan het aantal visitekaartjes die weg waren. Om 15u15 kwamen mijn mannequins aan. Mijn meisjes moesten om 13u45 de generale repetitie mee doen en die verliep heel goed. Een beetje gezonde improvisatie zou nodig zijn bij de show aangezien ik met een moeilijke timing zat in mijn muziekstuk. De sfeer zat er helemaal in en het was een plezier om met die meisjes te mogen samenwerken. Na de generale repetitie was het tijd voor de make-up  want om 18u30 gingen de deuren al open. De make-up zag er heel mooi uit met het accent op de wenkbrauwen en de lippen. Er heerste heel wat stress want er waren een heleboel medestudenten die mannequins moesten omtoveren in enkele minuten. Alle rampscenario’s gebeurden: een rits kapot, verkeerde schoenen, kleding die maar net op tijd uit en aan geraakte… Iedereen hielp iedereen en samen hebben we ons erdoorgeslagen. Wat ga ik mijn medestudenten missen!!! Een groep zo verschillend en toch zo bijzonder… Ik was de laatste en had genoeg tijd om 1 mannequin om te kleden. Mijn mannequins konden probleemloos op. De nummerkeuze was een lied van Massive Attack nl Special Cases gemixt met een lied van Billie Holiday uit de jaren 20. Alles is gefilmd en er zijn foto’s genomen zowel van de show als van de creatieve corner. Later krijg je al het beeldmateriaal te zien. Ik ben dus nu officieel modeontwerpster/styliste en heb dus een extra papiertje in mijn handen als winnaar van de modeshow. Bovendien heb ik ook een ballonvlucht gekregen voor 2 personen… Het is eens wat anders dan een boekenbon

Mijn collectie:

Wat draag je deze zomer?

De solden komen er aan! Het is dus tijd om leuke kleding op de kop te tikken. Weet je nog niet in welke stijl of kleursfeer? Hier zijn enkele handige tipjes…

 

Gesofisticeerde blauwen. Niet enkel in 2009 zijn blauwen trendy, maar ook voor volgende zomer (2010) zijn blauwen in, meer bepaald “les bleus d’Afrique”.

Emanuel Ungaro S/S ‘09

Retro badpakjes. Gelukkig krijgt het sexy badpak terug weer de volle aandacht. Badpakjes met als inspiratiebron de jaren 30-40-50 zijn helemaal in.

Michael Kors S/S 09

De kaftan. Losse dunne stoffen in allerlei kleurtjes met Ethnische invloeden.

Diane Von Furstenberg S/S 09

De chique elegante jumpsuit. sexy overall zowel kort als lang uitgevoerd in glanzend satijn voor de avonden en luchtige tuniekstoffen voor overdag;

Dries van Noten S/S 09

FASHION-TRAVEL EN CULTUUR BLOG

Het is tijd om eens grote kuis te houden. Ik heb deze blog intussen enkele jaren en vond dat deze eens aan een metamorfose toe was. Omdat er dit jaar heel veel veranderd is, heb ik heel erg weinig tijd gehad om nog veel te schrijven op mijn blog. Ik heb een heel erg drukke job waarbij ik regelmatig in het buitenland zit. Binnen x-aantal tijd heb ik mijn diploma styliste-modeontwerpster in handen. Voor de mensen die het nog niet moesten weten, ik run samen met mijn papa een design en styling bureau in de mode. Buiten mijn grafisch werk beginnen nu stilletjes aan ook de opdrachten als styliste binnen te rollen, daardoor ben ik vaak tot heel laat bezig. Door gebrek aan tijd halveer ik mijn blog en heb ik besloten enkel nog blogposten te plaatsen met betrekking op mijn 3 grote passies nl: mode, reizen en cultuur. Geen praatjes meer over wat we in het weekend gedaan hebben, waar we zijn uit geweest of wat we gegeten hebben… uiteindelijk geven deze zaken geen meerwaarde. Mode, cultuur en reizen zal misschien niet iedereen boeien maar toch zeker een specifieke niche. Eventjes speelde ik met de gedachte de blog volledig te sluiten, maar er zijn toch een groot aantal mensen die mijn blog volgen en bovendien heeft deze blog tochwel al tot enkele concrete onverwachte dingen gezorgd. Mijn doel voor ogen is dus de blog mooi te onderhouden en trachten iets mee te geven van mijn passies.

20 JUNI FASHIONSHOW “YEARS BETWEEN THE WARS” te Aalst

Op 20 juni geven ik en mijn collega’s onze eindshow in Aalst. De modeshow toont zeer diverse collecties waarvan mijn collectie er ééntje van is.
Ik toon “the years between the wars”, een collectie die het contrast toont uit die periode. De jaren 20 en 30 stonden symbool voor onstabiliteit en verandering. Mijn prêt à porter stukken zijn geïnspireerd op de boeren en lage klasse fittings uit die tijd. De avondkleding zal het andere grote contrast tonen. De rijkdom, maffia en medogenloze arrogantie van die tijd. De collectie is getekend uit een heel modern oogpunt die slechts in details of stoffen verwijst naar die bepaalde periode. Wil je graag komen kijken neem dan zeker contact op met mij. Je kan mailen naar: lindsey@ts-graphics.be

(Later verschijnen er foto’s en eventueel filmpjes.)

LINDSEY NECHELPUT “IN DEN DEN BEIAARD”

Un jour à Paris

Woensdag ging ik samen met een vriendin naar Parijs waar we afgesproken hadden met 2 jongens van Parijs zelf. Ik kende hen via het werk, ze zouden ons de leukste plekjes van Parijs laten zien en samen met ons de designerwijken doen. Ik wilde al langer nog eens naar Parijs, echt specifiek om inspiratie op te doen voor mijn collectie en eens de peperdure winkels te doen. Ik was al om 3u45 uit de veren want ik had een Thalys te halen en om die te halen moest ik op tijd in Brussel-Zuid zijn. Ik en I. keken er enorm naar uit en van vermoeidheid was weinig te merken. Om 6u43 vertrok onze Thalys naar Paris-Nord. Eens in Paris-Nord stonden de 2 jongens ons al op te wachten. Het was nog te vroeg om de shops te doen want het was slechts iets na 8. Op een terrasje aan Centre Pompidou dronken en aten we iets. Het weer was stralend en ik liep er heel erg vrolijk bij. Parijs is pure poëzie voor mij, pure nostalgie en pure passie. Een stad met zoveel charisma, charme en persoonlijkheid, daar kan je geen negatieve ingesteldheid bij hebben. Mijn opgewektheid maakte de sfeer tussen ons 4 super goed. We deden peperdure winkels waarvan de impressionantste toch wel Jean-Paul Gaultier, Dior, Louis Vuitton en Chanel waren. De portiers openden de deuren voor ons en eerst wat onwennig maar heel zelfverzekerd gingen we de winkels binnen. Wat me trouwens opviel is dat niemand uit de hoogte deed en iedereen vooral heel vriendelijk was. Naast de gekenden en groten der aarde zagen we ook de nieuwe generatie, de toekomst. De jongens wilden ons heel graag van de typische Franse koekjes laten proeven. Deze met chocolade omringde koekjes waren overheerlijk! Chocolade… mijn grote liefde die ik nooit wil verliezen. Een smaak zo puur en helder… dat is chocolade. Het smelt op je tong en laat de meest doordringende smaak na die je nooit van je leven meer kan vergeten. Na de koekjes wandelden we verder en we namen in the middle of the street een foto met op de achtergrond de Arc de Triomf.Een mooi moment. Jammer dat foto’s geen geluid kunnen weergeven. Geluid is toch wel een deel van een bepaald moment. We aten iets op een leuk terrasje. Na ons eten was het niet zo simpel om terug onze moed bij elkaar te rapen en verder te stappen. Onze benen en voeten werden oververmoeid. We zagen enkele vintage winkels en doorkruisten straatjes die vrij alternatief waren. De sfeer bleef er goed in zitten en zeker omdat we wisten dat de jongens ons met de overschot van de tijd gingen entertainen met een leuke wandeling richting Sacré Coeur en Montmartre. Geen Parijs zonder Montmartre voor mij. Deze plek weet me telkens opnieuw te inspireren, te boeien en te verbazen. Het zicht is er ook adembenemend. We rustten even uit op een van de vele trappen en genoten daar van een mengelmoes van geluid veroorzaakt door straatmuzikanten. Het ademde sfeer uit en ik werd neerslachtig als ik zag dat we bijna moesten doorgaan voor onze Thalys. Geen Parijs zonder Crème Anglaise vertelde één van de jongens. Ze besloten met ons de rest van de tijd nog door te brengen aan het station op een terrasje. Zonder dat we iets hadden gevraagd kwam er een mega stuk taart voor onze neus te staan. Weeral is de chocolade het dominante van heel het bord. Het was overheerlijk en ik wilde graag de smaak voor altijd met mij meedragen. We zijn heel erg moe en onze Thalys had vertraging. De jongens namen van ons afscheid aan onze Thalys. Deze mooie exclusieve dag was niet zo bijzonder geweest zonder hun warme ontvangst. Parijs is iets wat je moet beleven en het liefst samen. Iedere keer opnieuw laat Parijs een diepe indruk op me na. Ik wil snel terug want er valt nog zoveel te ontdekken…

LINDSEY NECHELPUT: “Retro Chique” , “Happy Days”

Voor “Mode met maten” ontwierp ik een retro kleedje met als inspiratiebron de jaren 20. Mijn stoffenkeuze was een moeilijke zaak want ze moest iets bijzonders hebben.Ze moest leuk en makkelijk aanvoelen en chique ogen. Tenslotte moest de stof goed communiceren met een dunne stof die drappage toeliet. Het kind kreeg de naam “Retro Chique” en zal straks ook het frontbeeld worden van mijn toekomstige website die volop in opbouw is. Strak, elegant, ondoorgrondbaar en verleidelijk zo moet mijn website er gaan uitzien… Het kleedje Retro Chique heeft die troeven in handen. Dankzij de fotograaf Peter Bauwens en het model Ilona Croes heeft deze creatie de juiste presentatie gekregen. De beelden fitten perfect met mijn gedachtengang. Het heeft de elegantie en verleidelijkheid naar boven gebracht, wat het beeld heel breekbaar, broos en dramatisch maakt. De contradictie van het leven, hoe meer men bloot geeft van zichzelf hoe breekbaarder alles wordt. We hebben aan deze beelden uren gewerkt maar het heeft zijn nut gehad.

Voor “Dressed to kil(t)”, de Schotse beurs, sloegen ik en Leen d’Hondt de koppen bij elkaar. Het resultaat werd een frivool pastel roze jurkje met als inspiratiebron de jaren 50 drive in. Helden zoals oa Ritchie Valens, Elvis en the Beach boys gaven dit ontwerp de juiste drive. Ook deze creatie kreeg een naam: “Happy days”.
Happy days is speels, vrouwelijk en sexy. Ook dit beeld is genomen door Peter Bauwens. Het model is terug Ilona Croes.

De grote Tunesië rondreis

Een tijdje geleden werd er gezocht naar een reis die perfect bij ons paste. Vooral Costa Rica, Honduras, Suriname, Mexico, Ghana en Gambia kwamen in aanmerking. Na Marokko en Jordanië hadden we gezegd dat we zeker eens een niet-moslimland zouden nemen omdat er ook nog andere interessante religies en gebieden zijn op onze aardbol. Om de één of de andere reden zijn we dan toch weer in de Maghreb en Midden-Oosten gebieden geraakt. In een boek zagen we Oman staan en dan valt alles terug in het water. De hotels, landschappen, cultuur… werkelijk alles. Onze aantrekkingskracht naar deze cultuur is veel groter hebben we gemerkt dan naar eender welke andere cultuur. Het is de bevolking, de levenswijze, de voor vele mensen ontoegangkelijkheid die ons aantrekt. We hebben tweemaal een ongelooflijke reiservaring gehad en dat deed ons om verschillende redenen terug de beslissing nemen om deze gebieden nogmaals te ontdekken, herontdekken, opnieuw te beleven en te beleven. We gaan naar Tunesië. Ik heb van heel vroeger al een band met Tunesië, al weet ik niet waarom. Tunesië is terug een ander land van de Maghreb dat heel verschillend is van Marokko en Jordanië. Islam en cultuur in zijn verschillende vormen bekijken. Waar liggen de verschillen en vergelijkingen maken. Wat acht men belangrijker in dit land? Een land… onbekend gebied dat we gaan verkennen en ontdekken. We maken een grote rondreis zodanig dat we kunnen de verschillen zien tussen noord en zuid. We gaan letterlijk op de grens van Algerije staan. Algerije…. een gebied dat misschien nooit toegankelijk zal zijn voor wij Westerlingen. Tamerza, Chebika en Midès liggen er. Het zijn oasen in de woestijn. Chebika is  één van de drie bekendste bergoasen in Tunesië. Daarnaast gaan we via Chott el Jerid, een droog zoutmeer  dat alle kleuren reflecteert en bekend is voor zijn fata morgana’s en luchtspiegelingen, ook naar het adembenemende Tozeur. We bezoeken onder andere ook Douz de poort van de Sahara waar we een lange tocht per dromedaris zullen maken.  Kairouan ligt ook op onze route. Kairouan is één van de heilige steden van de Islam samen met Mekka, Medina en Jerusalem. Tot enkele jaren geleden was het verboden voor niet-Moslims. In deze heilige stad zou de gouden beker gevonden zijn die verloren bleek te zijn uit Mekka. We bezoeken ook Carthago, Sousse en de hoofdstad Tunis. Sousse, de hoofdstad van de Sahel en één van de grootste steden van Tunesië. Carthago met zijn verweerde ruïnes uit de Oudheid en Tunis de hoofdstad waar vele geheimen schuilgaan. We doen ook nog enkele kleinere plaatsjes en we rusten na de rondreis uit in Hammamet vanwaar we gemakkelijk plaatsjes kunnen gaan bezichtigen. Uiteraard pen ik een uitgebreid reisverslag neer dat onze ervaringen, tegenslagen, meevallers, indrukken, gevoelens weergeeft. Andere reisverslagen zijn te lezen op http://lindseynechelput.110mb.com/

Mochten er mensen zijn die deze plekken ooit bezocht hebben of handige tips hebben, laat ze dan gerust komen.

Tamerza

Tozeur

Kairouan

Tunis

Douz

Dressed to kill(t) 2009

Dressed to kill(t) was op z’n minst weer een succes te noemen. Dat zo een catwalk veel werk en kopzorgen met zich meebrengt, dat weet iedereen, maar ik wil toch ook eventjes benadrukken dat de sfeer achter de schermen toch wel heel leuk is. De stress voor de catwalk, lopen en racen tegen de tijd om het haar, make up en styling goed te krijgen en euforie na de catwalk, de mannequins en ontwerpers die elkaar proficiat wensen en eventjes alles kritisch maar tevreden op een rijtje zetten. Een woordje meer over dressed to kill(t) zelf, de show en ons design:

Dressed to kill(t) is een Schotse organisatie die een modeshow organiseert, het is verplicht rond een tartan ruit te werken. Je kan het hele gebeuren op 2 manieren opvatten, ofwel werk je typisch Schots met de echte Schotse elementen ofwel ga je de tartan ruit helemaal uit z’n context gaan trekken. Uit zijn context trekken… dat is wat wij deden. Ik en Leen d’Hondt sloegen onze creativiteit en inspiratie bij elkaar en kwamen uit op een frivool pastelroze jurkje dat de naam “Happy days” draagt. Happy days is geïnspireerd op de 50’s drive in. We zochten samen naar vernieuwende elementen en één van die elementen was het combineren van 2 totaal verschillende soorten stof. We gingen voor elegantie en eenvoud. Ons model Jannah zou het jurkje de perfecte drive geven die het zou moeten hebben. Zij had het elegante en frivole in haar en dat was nu net wat we zochten. Ons eerste idee op rolschaatsjes kon jammer genoeg niet doorgaan omdat het risico te groot was dat de rolschaatsjes zouden blijven steken bij de toch wel oneffen catwalk. Geen nood we gaven haar een plateautje met een zelfgemaakte milkshake beker in de hand. Bij de apotheose zou ze ons LP-bagje dragen, een klein tasje waarin 2 LP singles zitten. De nummer keuze viel op Richie Valens “come on let’s go” dat toch wel een mijlpaal is in de muziekgeschiedenis. 

De show ging van start, er was een intro waarin alle ontwerpen onmiddellijk te zien waren, daarna kwamen de ontwerpen per 2 op op een eigen nummerkeuze. Er zaten enkele hele sterke creatieve werkjes tussen. Jammer dat de man die de ontwerpers moest afroepen de foute namen afriep, maar zoals altijd gaat er wel iets mis… Ik denk terug aan mijn eindefilé van vorig jaar waarin de generale repetitie bar slecht was en een model veel te laat kwam opdagen. Ik denk terug aan mode met maten waarin een mannequin haar op enkele minuten helemaal moest omkleden en ik in de rapte een rits kapot trok. Haha dat is de charme van het vak. Er was veel volk en ik kon zien dat de mensen geboeid keken. Mijn harde kern was er natuurlijk ook, mijn ouders, mijn vriendje Kevin en zijn ouders waren aanwezig. Ook een goede vriendin volgde de show en ook bij haar viel het in goede aarde. Het zou een lange dag worden want ik zou diezelfde avond samen met Kevin en 2 super leuke meisjes van Syntra naar LOVELIFE gaan. De dag was veeeeel te lang en veel te vermoeiend, maar het was super leuk. Ik blik weeral heel positief terug op de mooie ervaring. Hieronder vind je enkele foto’s van de show en natuurlijk ons eigen ontwerpje. Alle foto’s kunnen binnenkort onder de knop defilé’s bezichtigd worden. Ik geef een seintje als ze online staan. 

Ons ontwerpje: HAPPY DAYS door Leen d’Hondt en Lindsey Nechelput

 

 

LOVELIFE:

DRESSED TO KIL(T) 14 FEB (15u)